'Wag ka nang magtanong kung may kuko nga ang bubble gum o wala. Di ko rin alam. Gabi na at dapat tulog na ako sa ganitong oras. Pero 'di ko alam kung bakit. Binabagabag ako ng isang... Actually wala naman. Grabe lang ang buhos ng mga alaala. Gusto ko lang na gising ako.
Malapit na nga pala ang araw ng kalokohan este kalayaan.
Pero sigurado ba talaga tayong naging malaya tayo nung araw na 'yon? Baka naman ginago lang tayo ng mga kano at kunwari ay iniligtas tayo sa pagiging alipin pero ang totoo ay may nangyaring...
Napakakulay pala talaga ng ating kasaysayan. At walang kasing tamis ang maging malaya. Parang bubble gum. But are we really free?
Para sa akin hindi. Tingnan mo ang kawalanghiyaan ng kasalukuyang administrasyon, di ba parang bumalik ang martial law? At parang lumala pa. Nauna pa ang 2nd coming ni Taning kaysa sa kay Jes..
Pilipinas, kahit pangalan mo ay nagpapaalala na minsan kang naging alila ng mga putrags na mga kastila.
Minsan ka nang binuwisan ng buhay ni Rizal. Ipinagtanggol ka ni Bonifacio. Lumaban para sa'yo sina Diego at Gabriela. Nakalimutan mo na ba?
Nagbuwis ng buhay si Ninoy para lang muli ka sanang ibangon mula sa kasuwapangan nina Imelda at Ferds. Nakibaka para sa'yo ang dekada otsenta. Pero ano'ng ginawa mo? Di ka pa rin natuto.
Mulat mo mata mo Pilipinas.
Malapit na ang araw ng kalayaan. Bakit 'di mo 'to muling ipaglaban? Simulan mo sa sarili mo. Papalubog na ang barko, 'wag mo nang dagdagan ang bigat na dala nito. Walang mangyayari kung puro ka lang salita. Panahon na para gumawa.
Para naman makatikim tayo ng mas matamis na bubble gum.
No comments:
Post a Comment
Say something
Note: Only a member of this blog may post a comment.