Umuulan na Naman. Walang magawa. Bato ang utak ko. Kasinglamig ng mga tumutulong butil ngulan.Buhos na buhos sa tigang na lupa. At ang langgam ay basang-basa. Ngayon lang ako nakakita ng langgam na huli sa balita.
Parang PAG-ASA.
Umuulan na naman. Kaya kumot lang ang kapiling ko. Pero ang lamig ay kay init sa kaluluwa.
Gusto kong bumangon at simulan ang pag inom ng aking paborito. Ang walang katulad na gatas. Pero umuulan, kaya wala. Walang magawa.
Tumutulo ang kisame...
No comments:
Post a Comment
Say something
Note: Only a member of this blog may post a comment.