Sulat Para Kay Pilipinas

Kumusta ka na?

Balita ko nahihirapan ka,

Patawad wala akong magawa.

Hindi ko man lang mapahiran ang ‘yong mga luha.

Minsan kitang tinalikuran

Nabulag sa tingkad ng kanluran;

Iniwan kang sugatan at nagdurusa

Sa giyerang ako din ang may likha.

Damdamin mo ay aking sinaktan

Ipinagpalit ka sa sariling kadakilaan

Naging palalo sa kalayaang tinatamasa

Hinayaan ka sa putik ng karahasan.

Ikaw ngayon ay tila laruan

Pinapaikot sa palad ng mga dayuhan;

Ngunit ang mas masakit na katotohanan

Ang minsan mong inaruga

Sayo ngayon ay lumalapastangan.

Minahal mo ako at hindi pinabayaan

Sukli ko ay walang habas na pagbabalewala;

Ipinagkanulo ang iyong kagandahan

Hanggang kailan kita matitiis?

Patawad aking sinisinta

Sa mga kamay ko nalugmok ka

Paano ko mababawi ang iyong dangal?

Patawad Pilipinas kong mahal!

-Juan De la Cruz

SALAMIN: A PHYSICAL WORLD

Kaya nga naimbento ang salamin para makita mo ang katotohanan.

Totoo, mas mahalaga pa rin ang ugali at karakter ng isang tao. Pero aminin mo man o hindi napakahalagang sangkap ang personalidad o ang nakikita ng mga mata--ang mukha mo.

We are living in a physical world. Lahat ng nakikita ng mga mata mo ay nagiging katotohanan mo. Ito ang bubuo sa mundo mo. Ito ang aangkin sa pagkatao mo. Huhulmahin ng nakikita mo ang magiging takbo ng utak mo. Huhubugin nito ang pananaw mo.

Wag kang plastik. Wag kang ipokrito. Aminin mo, hinuhusgahan mo ang tao batay sa kung ano ang nakikita mo sa kanya. Nawawalan ka ng gana kapag kamukha ni hunchback of Notre Dame ang kaharap mo at bumabait ka kapag kamukha ni Marian Rivera o Sam Pinto o Brad Pitt o Dingdong Dantes, o ako, ang nasa harap mo. (wag mong isiping joke lang ang huli. Grabe ka.)

Pagdating sa usapang bf/gf, di maiwasang ang kagandahang pisikal ang pinaka-factor kung bakit tayo naa-attract. Wag mong sabihing dahil 'yon sa siya ay tumutulong sa matandang dumaraan sa kalsada, na hindi ko maintindihan kung bakit iyon ang batayan ng kabutihan eh No Jaywalking d'yan.

Ang paniniwalang "Character is better than a pretty face..." --(meron ba nito?)--ay isang mahabang proseso. Oo, tama, korek! Mas mahalaga pa rin ang attitude kaysa sa looks. Pero kung iisipin mo, hindi naman pwedeng kapag nagkasalubong tayo sa daan ay papansinin kita kahit na kamukha mo ang arroz caldo na tinda ni aling bebang diyan sa may kanto.

Hindi ko sinasabing ito ang dapat. Mali ito talaga. Pero tanggapin mo man o hindi, ito ang sistemang patuloy mong niyayakap. Hindi dahil sa wala kang magawa o wala kang choice, kundi dahil ikaw mismo ganito mo pinapatakbo ang mundo. Ganito mo pinipinta ang larawan ng tinutuntungan mo. Ganito mo isinusulat ang kwento mo. Ito ang gusto mong ending sa storya mo.

Ito ang gusto mo.

Kung bibigyan kita ng regalo sa birthday mo, gugustuhin mo ba ang cellphone na wasak ang keypad ang matatanggap mo mula sa akin? O baka talikuran mo lang ako dahil gusto mo Galaxy Note? (Ambisyoso ka. Bigwasan kita d'yan eh!)

Hindi 'di ba?

Normal lang 'yan. Natural. Dahil ipinanganak kang may isip na bumbalanse ng pagkatao mo. Hindi mo sinasadya ang maging ganoon, (pero may mga tao talagang ang sarap gilitan sa windpipe kung makapanghusga!) dahil matalino ka. Binigyan ka ng utak para malaman ang pagkakaiba ng pula sa puti, ang kulangot sa pasas, ang katawang pang fhm sa pang-fiesta, o ang heartshape na face sa mukhang ruler.

Tinitimbang mo ang taong gusto mong papasukin o hindi sa buhay mo. Ikaw, magtitiwala ka ba sa mukhang kahawig ni Gollum o sa kamukha namin ni Edward Cullen?

Walang masama sa pagtingin sa pisikal na katangian ng isang tao. Ang mali ay gawing batayan ito kung dapat bang bigyan mo ng respeto o itatakwil mo. Hindi tinitimbang ang tao sa pamamagitan ng anyo nito, tinitimbang ito sa bigat ng kakayahan ng puso nitong maging mabuting nilalang.

Huwag kang manghusga sa pagmumukha. Dahil kadalasan, sa likod ng mala-anghel na personalidad, nakatago ang mabangis na halimaw na nanlalapa. 

DIVIDED PHILIPPINES: A Viewpoint of Labor Force

Ilang beses pa ba kailangang pukpukin ang gobyerno para malaman nila na ang Mining ay isang napakapeligrosong uri ng industriya? Ilang buhay pa ba ang dapat masawi para magising sa katotohanan ang rehimeng Aquino?

Noong Agosto 4, 2013, dalawang Kabataang Manggagawa ang namatay sa Camarines Norte sa Tumbaga habang nagtatrabaho sa minahan (small scale mining). Sina Aldrin Paladin at Joseph Basanta. Mga kabataang nagnanais lamang na kumita upang mairaos ang pangangailangan sa araw-araw. Mga pangangailangang hindi mibigay ng sistemang umiiral ngayon.

Naalala ko ang isang bahagi ng Speech ni Ninoy Aquino na hindi man lang niya naiparating dahil bago pa man siya nakababa sa eroplano ay pinatay na siya sa utos ni Imelda at sa pakana ni General Ver:

"Subversion stems from economic, social, and political causes and will not be solved by purely military solution: It can be curbed not with ever increasing repression but with a more equitable distribution of wealth, more democracy and more freedom.

For the economy to get going once again, the working man must be given his just and rightful share or his labor, and to the owners and managers must be restored the hope where there is so must uncertainty if not despair."

Saludo ako kay Senator Ninoy dahil sa pagmamahal niya sa mga manggagawa. Pero mali nga ba ang kasabihang "Kung ano ang puno ay siya rin ang bunga"?

Hindi maikakailang ang gobyerno ni PNoy ngayon ay tinaguriang "Anti-Workers" dahil sa mga batas na ipinapasa nitong kumikitil sa mga karapatan ng mga Pilipinong Manggagawa. Imbes na wasakin ang Kontraktwalisasyon na nagpapahirap dahil sa kawalan ng kasiguraduhan sa trabaho ay inilabas pa ang DO-18A na lalong nag-promote nito; ang two-tiered wage system kung saan mas mababa pa sa kasalukuyang minimum wage ang makukuha ng mga manggagawa; at higit sa lahat, nakabinbin pa sa Kongreso ang P125 dagdad sahod na halos ilang taon nang isinisigaw ng mga nasa lakas-paggawa. Ang pinakamasakit ay ang kalagayan ng nasa Agrarian. Nasaan ang Reporma sa Lupa?

Kailan maririning at maisasapuso ng Rehimeng Aquino ang mga katagang "Filipinos are worth dying for"?

Hindi pa naman huli ang lahat. Malaki pa rin ang tiwala ko sa Gobyernong Aquino kumpara sa dating Ninang kong nagpumilit sa Korte Suprema na magpa-hospital arrest na lang.

Sa pagbabago, hindi dapat naisasakripisyo ang mga karapatan ng tao.

"We do not have to destroy in order to build."
Kung buhay lang sana si Ninoy....

PARA SA MGA GA-GRADUATE NGAYONG 2013

Congratulations at magsusuot ka na ng toga. Ilang hakbang na lang at haharapin mo na ang mas mabigat na laban--ang buhay sa labas ng eskwelahan.

Pero pasintabi sa mga valedictorian, salutatorian, mga cum laude, lalo na sa mga Summa cum laude--hindi ito para sa inyo.

Ang sasabihin ko ay para sa mga magtatapos na walang medalya. Ito ay hindi lamang isang tapik sa kanilang mga balikat.

Para sa inyong mga ga-graduate na walang honors, saludo ako sa inyo. Sa kabila ng mga paghihirap niyo sa pagpasok sa araw-araw habang lumalakad na walang ulo, walang pumapalakpak, nasisita ng guro dahil walang maisagot sa mga tanong nito, walang pumapansin na mga kaklase, laging naisasantabi at pagiging average student niyo, andiyan pa rin kayo, hindi sumuko at nag-aral pa rin. Hindi niyo hinayaang lamunin kayo ng bulok na sistema. Ang paniniwalang ang mga matatalino lamang at achievers ang may karapatang huminga sa mundong ito.

Hindi kayo bobo. Wala lang talagang nakaka-appreciate sa kaya niyong gawin. Higit sa lahat, kinulang lang talaga kayo sa confidence. Pero hindi ko sinasabing iyon ang dapat na inaasal ng isang tao. Sa pagtatapos niyo, subukan niyong maging magaling. Kaya nila, kaya niyo rin.

May mga kilala akong mga may awards noong grumadweyt kami pero nasaan na sila ngayon? May summa cum laude na cashier sa isang supermaket. May Valedictorian na promo girl. Kita niyo na?

Hindi ko sinasabing walang kwenta ang mga trabaho nila. Pero kung ikukumpara sa mga achievement nila, dapat mga manager na sila ng magagandang kompanya. Kaya ikaw na walang medalya, wag kang mawalan ng pag-asa. Hindi dahil sa iyon na lang ang meron ka, kundi dahil hindi pa naman ito end of the world.

Napakalawak ng mundo. Kung hindi ka nabilang sa eskwelahan mo, subukan mong mabilang sa larangang papasukin mo. Pero huwag mo itong gawin para sa mga umalipusta sa'yo, gawin mo ito para sa sarili mo. Wala kang utang sa kanila.

Mangarap ka, abutin mo. Wala sa dami ng awards at papuri ang humuhubog sa isang tao. Ang pananaw mo ang huhulma sa pagkatao mo. Talunan lang ang sumusuko.

Manalig ka sa Diyos. Magtiwala ka sa sarili mo. Take your time. Huwag magmadali. Hindi marathon ang buhay. One step at a time. Darating ka din sa gusto mong mapuntahan.

Sa muli, congrats! Ga-graduate ka na.

IT'S JUST A LITTLE CRUSH

Kaya nga crush ka niya kasi humahanga siya sa'yo. Baka naman maganda ka para sa kanya, mabait, irresistible o malay mo talagang may something ka na wala sa iba.

Bakit ka ba nagagalit? Alam mo na ang crush ay hindi naman talaga nangangahulugang mahal ka na niya. Na gusto ka niya pakasalan. Maaring doon nga papunta 'yon. Pero as of the meantime, simpleng paghanga pa lang 'yon. Di mo siya kailangang ipabugbog sa mga kuya mo o ipa-assassinate. Di rin kailangan ipahuli sa mga kolokoys in uniforms.

Pwedeng chillax ka lang at hindi naman 'yan nangangagat.

Iba ang crush sa obsession. Ang una ay pagsabi ng "masarap ang tsokolate", ang pangalawa ay "masarap ang tsokolate, pwede isa pa, at isa pa?"

Pero kung talagang naaalibadbaran ka sa pagmumukha niya, ito ang mga pwedeng sabihin at gawin:

1. Sorry, may boyfriend/girlfriend na ako, hindi ko pa nga lang nakikilala.
2. Okay lang na humanga ka, pero dyan ka lang, dito ako.
3. Okay, crush din kita, di nga lang ngayon... next week na lang. Sabihin ito sa kanya araw-araw.
4. Kung talagang makulit, ito pagawa mo: paubos mo sa kanya ang isang kaing ng pakwan... pero sabayan ng isang case ng coke.
5. Ipadala sa China. Pagbalik dapat atin na ang Scarborough.

Lahat ng ito ay dapat daanin sa diplomasya. Tao rin sila, medyo di nga lang halata

Minsan naging Makata si Mr. G

Minsan naging Makata si Mr. G

[Mga Quotes na Tinipon Mula sa Facebook Part 2]

Kung hindi na-define ni Isaac Newton ang tungkol sa gravity, wala sana ngayong nahuhulog sa love na 'yan. Pero ang totoo hindi niya ito na-define ng husto. Naniwala lang siya sa isang apple.

Wala naman akong problema, maliban sa pagmumukha ko. Pero hindi ko naman pinuproblema talaga 'to kasi wala naman 'tong solusyon.

Hindi mo kailangan sumigaw para marinig. Kailangan lang na ang mga salitang bibitiwan mo ay makabuluhan at totoo.

Be yourself. Just be yourself. But it doesn't mean that you can bash everyone and tell them you are just being yourself. Do not be stupid. No person was born bad. We are made in goodness. So being yourself is being good. It is the coolest thing to do.
The society may judge you but it can't get into you deeper. It can't hurt you. Just be yourself.

Hindi ka naman fishball, ang tagal nang panahon ang nagdaan, di ka pa rin nagmamahal.

Itinatanong mo sa sarili mo kung bakit sinabi niya noong mahal na mahal ka niya pero nang magbreak kayo, ilang araw lang may kapalit ka na. Galit na galit ka at tinatawag mo siya ngayong sinungaling. Pero hindi mo ba naisip... ganoon kabilis dahil naghanap ang puso niya ng pagmamahal na pupuno nito? Ang pagpapahalagang minsan ay sinayang mo.

Minsan kailangan mong tanggapin sa sarili mong wala ka ng magagawa kundi ang pakawalan siya.

Kailangan mo pa bang bilangin ang mga daliri sa mga kamay mo para malaman na kaya nitong gumawa ng isang bagay na kayang magpabago sa kaguluhang nangyayari sa buhay mo?

Mahal ka niya. Ang kaso, hindi lang niya matanggap na sa dinami-dami ng gwapo sa mundo ikaw pa ang nakahuli sa puso niya.

"Ewan ko kung tanga ka lang o martir. O baka naman manhid ka. Alam mong masakit pero ayaw mo pang bumitaw."

"Habang nagsasaya sila, ikaw naman sige lang sa drama. Di mo alam, wala silang pakialam. Kasi nang iniwan ka niya para sa iba, yon ang araw na ang isang kagaguhan ay naging tama."

May mga bagay sa mundo na kailangan nating tanggapin, maramdaman at pakawalan. Kahit sobrang sakit.
May mga taong pumapasok at umaalis sa buhay natin. Ang katotohanang ito ay kailanman hindi na magbabago. Kahit ano man ang gawin natin, di ito mapipigilan.
Masakit, dahil kung sino pa ang gusto mong manatili sa buhay mo, sila pa mismo ang mananakit sayo sa pamamagitan ng kanilang paglayo. Babalik kayo sa pagiging estranghero sa isa't isa.
Oo, walang permanente sa mundo, kaya kailangan sakyan ang trip nito.

"Democracy is like pointing a gun on one's head, and when you pull the trigger, it ends there. You never deserve such privilege."

"Mas mahirap pa sa nursing board exam ang piliting maging masaya ka para sa bestfriend mo... lalo na at sa iisang babae lang din nakalaan ang mga puso niyo."

"In a work that involves many, you have to consider only two things when the going gets tough... it's either you can be of help or get out of others' way."

"Aminin mo man o hindi, mas totoo kung magmahal ang mga lalake kumpara sa mga babae. Ang mga babae sasabihin niyan, 'lalake lang yan, marami pa dyan.' Pero ang lalake, sabi, 'tang ina pre, marami ngang nakakahigit sa kanya, wala akong pakialam. Siya lang ang buhay ko at hindi kung sino pa.'"

"Minsan okay lang maging plastic... 'yong tipong kailangan mong magpanggap na okay ka lang habang nandyan siya, pero deep inside patay na patay ka nang makausap siya."

"Kung may mahal ng iba ang mahal mo, pakawalan mo na... walang mangyayari sayo kung ipipilit mo ang sarili mo. Alam mo naman na wala ka nang bala, tira ka pa rin ng tira."

"Kahit ilang advice pa ang ibigay ng mga tao sa paligid mo kung sadyang matigas ang ulo mo, hindi ka matututo."

"Easy lang sa pagmamahal, kahit ang pinakamasarap na fruit salad kapag sobra sa tamis nakakaumay din."

"Kung ano ang effort mo para lang mapili ang pinakamaganda, pinaka-cute at kapuri-puring mukha mo para lang gawing profile pic sa facebook mo, sana ganoon din ang effort mo para maging pinakamaganda, pinaka-cute at kapuri-puri ang ugali mo."

" Masakit ang mabigo, paasahin, lokohin, gawing tanga o paglaruan... o mas malala maging dakilang extra at panakip butas, pero mas masakit kung papayagan mo pa ito sa pangalawang ulit.
Parang sugat na hinayaan mo lang na hindi nagagamot. May lunas naman pero mas pinili mong magpabaya at panindigan ang pagiging miserable."